Kardeşi damat rolünü üstlendi

Düzce Belediyesi Sosyal Tesisleri Kıl Çadır'da gerçekleştirilen düğünde, genç kızın erkek kardeşi Özkan Reçber damat rolünü üstlendi. Gelinliğiyle salona giren Elif Reçber, kardeşiyle dans edip düğün pastasını kesti, ardından oyun havaları eşliğinde doyasıya eğlendi.

"Çok mutluyum"

Mutluluğunu dile getiren Elif Reçber, "Kendimi çok güzel hissediyorum. Bugün çok eğleneceğiz. Gelinlik de çok güzel, çok hoşuma gitti. Instagram'da hesap açtım, hayallerimi koymak için. Oradan istemiştim, şimdi herkesin içinde göstereceğim" dedi.

"Onun mutlu olması bize yeterli"

Ablasının hayalinin gerçekleşmesi için herkesin seferber olduğunu anlatan Özkan Reçber, "Gelinlik giydiğinde şok oldum, çok sevindim. Yüzündeki o tebessümü, mutluluğu gördüğümde 'damat adayı ben olurum' dedim. Onun mutlu olması bize yeterli. Her istediğini yardım edenler sayesinde gerçekleştirdik" ifadelerini kullandı.

"Bu organizasyon anlatılmaz, yaşanır"

Baba Gencer Reçber ise duygularını tarif etmekte zorlandığını belirterek, "Bu organizasyon anlatılmaz sadece yaşanır. Emeği geçen herkese teşekkürlerimi sunuyorum. Bir baba olarak kızımı gelinlikle gördüm. O duyguyu anlatamam ama sadece yaşarım" diye konuştu.

Etkinliğin destekçilerinden TSO Meclis Başkanı Tanju Acar da düğünde yaptığı konuşmada, Elif'in hayalinin yerine getirilmesinden duyduğu memnuniyeti ifade ederek, "Bugün onun için buradayız. Allah ömrünü uzun etsin. Sağlıklı, huzurlu, mutlu olsun. Elif’i çok seviyoruz" dedi.

Alınan bilgilere göre şehir merkezinden Kızılay Kavşağı yönüne seyreden Düzce Belediyesi halk otobüsü şoförü Cemalettin Bozkurt, Kızılay kavşağında bir öğrencinin rahatsızlandığını fark etti. Şoför Bozkurt, diğer yolculara da bilgi vererek hattından çıkıp bayılan yolcu için ambulans görevini üstlenip hastaneye gitti. O anlar araç içi kamerasına anbean yansırken, genç kız sedye ile hastaneye ulaştı.

Kendisinin de çocukları olduğunu ve her şoförün bu şekilde hareket etmesi gerektiğini vurgulayan Cemalettin Bozkurt, "Normal güzergahımda gidiyordum. Durakta durdum ve kapımı açtım. İçeriye girmek isteyen bir öğrencinin bayıldığını gördüm. Arkadaşının yardımı ile kişiyi araca aldık. Arka koltuğa geçti ve baygın halde yatırdık. Sonra yolculardan rica ettim. Durumu anlatmamın ardından seri bir şekilde hastaneye acile gittik. Güvenlik sedye işe birlikte aracımızın yanına geldi ve hastaneye götürdü. Ben kendi açımdan baktığım zaman kendi çocuğum var aynı şekilde bir yerde ben yokken ya da ailesi başında değilken başına böyle bir durum gelse nasıl bir şey olabileceğini orada yaşadım. Başkasının da benim çocuğuma aynısını yapacağına eminim. Biz Türk milleti olarak yardım etmek bizim kendi özümüzde olan bir şey. O çocuğu indirip sedyeye bindirdiğimdeki halini görünce o anda benim çocuğum aklıma geldi. Hepimizin başına böyle şeyler gelebilir" ifadelerini kullandı.

Düzce’de ilk ve tek olma özelliği taşıyan ve tamamen ücretsiz hizmet veren merkez, Türkiye’deki en iyi örnek uygulamaları arasında gösteriliyor.

Bahçeşehir bölgesinde 2 dönüm alan üzerinde kurulu olan merkez, 250 metrekare kapalı alana sahip olup, içerisinde terapi ve aktivite odaları, dinlenme alanları, psikososyal görüşme odası ve revir bulunuyor. Ayrıca hobi bahçesi, çardaklar ve tavuk kümesi gibi açık alanlara sahip merkezde, sosyal hizmet uzmanı, gerontolog, ergoterapist, hemşire, yaşlı bakım personelleri başta olmak üzere 9 personel görev yapıyor.

HASTAYA ÖZEL PROGRAMLAR UYGULANIYOR

Merkezde hizmet alan bireyler, uzman ekip tarafından detaylı şekilde değerlendiriliyor. Gerontolog, sosyal hizmet uzmanı, hemşire ve ergoterapi teknikeri eşliğinde yapılan görüşmeler sonucunda hastalar, başlangıç (1. evre) ve orta seviye (2. evre) olarak gruplandırılıyor. Her hastaya uygun günlük programlar hazırlanarak bireysel ihtiyaçlara göre bakım sağlanıyor.

Merkezde hastalar haftanın belirli günlerinde kabul ediliyor. 1. evre hastalar haftada 2,5 gün, 2. evre hastalar haftada 2,5 gün hizmet alıyor. Daha ileri düzeyde bakım gerektiren hastalar için ise Cumartesi günleri özel program uygulanıyor. 40 kişi kapasiteli merkezde, şu anda toplamda 27 hastaya hizmet veriliyor.

GÜNLÜK YAŞAM DESTEKLENİYOR

Geniş kapsamlı gündüz bakım hizmeti sunan merkez, hastaları fiziksel ve zihinsel açıdan desteklerken, sosyal ve sanatsal aktiviteler ile keyifli vakit geçirmelerine olanak sağlıyor. Günlük yaşam becerilerini korumak üzere yaptırılan pratik uygulamalarla da yaşam kalitelerini artırmalarına katkı veriliyor.

Evlerinden servis ile alınarak merkeze getirilen hastalar, öncelikle sağlık takibinden geçirilerek, tansiyon, şeker ve nabız kontrolleri yapılıyor.

Hastalarla, gün içerisinde fiziksel egzersizler, hafıza ve dikkat çalışmaları, nefes egzersizleri, hafıza çalışmaları, dil ve iletişim oyunları, el-göz koordinasyon etkinlikleri, sanatsal etkinlikler ve sosyal etkileşim aktiviteleri gerçekleştiriliyor.

Profesyonel uygulamaları ile Alzheimer hastalarını her açıdan destekleyen Alzheimer Merkezi, ailelerin bakım yükünü azaltarak hasta yakınlarına da önemli katkılar sağlıyor.

"Vatanımı, bayrağımı, eşimi çok seviyorum"
Eşinin iyi bir hayat arkadaşı olduğunu ve kendisini güzel davranışlarıyla her zaman mutlu ettiğini dile getiren 77 yaşındaki Dilber Karagülle, "Onunla bir arada olduğum için mutluyum. Allah ondan razı olsun. Vatanımı, bayrağımı ve eşimi seviyorum. Evlilik konusunda yarım asrı devirdik, 55. yılımızı kutluyoruz. Evli olanlara ve evlenecek gençlere de bizim kadar mutlu ve uzun ömürlü bir beraberlik diliyorum. Bizleri yalnız bırakmayanlara da teşekkür ediyoruz" dedi.

"Allah'a çok şükür aramıza üçüncü kişiyi sokmadık"
Eşine duyduğu sevgiyi dile getiren Adem Karagülle ise yarım asırlık süreçte acıyı ve tatlıyı birlikte paylaştıklarını anlattı. Evliliklerinde karşılaştıkları zorlukları birlikte aştıklarını vurgulayan Karagülle, şunları kaydetti:
"55 senedir evliyiz. Bu süreç içerisinde ağladık, güldük. Dilber Hanım'la beraber acısıyla tatlısıyla yaşıyoruz. Her zaman güler yüzlü olmadık ama Allah'a çok şükür aramıza üçüncü kişiyi sokmadık. Gençlere tavsiyem de araya üçüncü kişiyi sokmamalarıdır. Birbirimize her zaman sımsıkı sarıldık."

"Şu anda kendimi 25 yaşında hissediyorum"

Yıl dönümü hazırlığı için heyecanlandığını söyleyen Karagülle, "Bugün çocuk gibi heyecanlıydım. Sabahtan beri arabayı süslüyorum. Yaşım 86 ama ben şu anda kendimi 25 yaşında hissediyorum. Kendi mezar yerimi hazırlayıp taşımı yaptırdım. Her cuma günü gidip dua ediyorum. Allah hayırlı bir ömür versin, hayırsızsa vermesin" diye konuştu.

"Nasıl seviyorum bir bilsen"
Adem Karagülle, eşi için kaleme aldığı, "Aşkım, ay doğmuş gözlerine ışıl ışıl. Aşkın kalbimde yatıyor mışıl mışıl. Nasıl seviyorum bir bilsen. Ufacık ellerinle gözyaşımı bir silsen. Ne olur bana bir meleğim desen" dizelerinden oluşan şiiri de okudu.

Eğitimini kentteki Hacı Hidayet Türkseven Özel Eğitim Uygulama Okulu'nda sürdüren Yücel, uyumlu davranışları ve sevecen tavırlarıyla ilgi odağı oldu.

Yücel'in ezan ya da Kur'an-ı Kerim okunduğunda tekrar yaptığını fark eden öğretmeni, ona cüz üzerinden temel Kur'an eğitimi vermeye başladı.

Azmiyle 1 yılda Kur'an-ı Kerim okumayı öğrenen Yücel, yeteneği doğrultusunda bazı ayetleri de ezberlemeye yöneldi.

"Yapabildiğini görmek bizi mutlu ediyor"

Anne Esma Yücel, oğluna 3 yaşında otizm tansısı konulduğunu, ana okulundan bu yana Hacı Hidayet Türkseven Özel Eğitim Uygulama Okulu'na devam ettiğini söyledi.

Okuldaki eğitimin ve öğretmenlerin ilgisinin Çocuğunun gelişimine katkı sağladığını belirten Yücel, "Otizmde çözüm eğitim. Bu konuda öğretmenlerimize çok teşekkür ederim. Öğretmenlerimizin çok emeği var. Eğitime erken başlamak çok önemli. Bizim gibi özel çocuğu olan ailelerimize önerim erken eğitim." dedi.

Yücel, oğlunun farklı alanlarda yeteneğinin olduğunu, Kur'an-ı Kerim'e ayrı ilgisinin olduğunu anlatarak, şöyle devam etti:

"Sevban, okulda ve evde ezan sesi duyduğunda, Kur'an okunduğunda tekrarlıyordu. Çok merakı vardı ve eline Kur'an-ı Kerim alıp okumaya çalışıyordu. Önceleri çok bilmiyordu, açıp kendince okumaya çalışıyordu. Şimdi ise yüzünden okuyor. Aslında merakı emekli imam olan dedesinden geliyor. İmam olmaya çok meraklı. Namaza durup kendi videosunu çekiyordu. Bizim yönlendirmemiz olmadı, hep kendisi merak ederek başladı. Sadece bu eğitimi almıyor, başka eğitimleri de var. Bu yüzden Kur'an eğitimi biraz yavaş ilerliyor ama yapabildiğini görmek bizi mutlu ediyor."

"Sevban özel yetenekleri olan bir çocuk"

Özel eğitim öğretmeni Aslı Kazan da otizmli bireylerin her birinin, farklı yeteneklere sahip olduğunu kaydetti.

Özel öğrencilerin okuma-yazma veya Kur'an-ı Kerim öğrenmesinin oldukça güç olduğuna değinen Kazan, "Sevban özel yetenekleri olan bir çocuk. Geçen yıl müfredat kapsamında din kültürü dersinde namaz dualarını bildiğini fark ettim. Duaları biliyorsa Kur'an harflerini de biliyordur düşüncesiyle cüz eğitimiyle başladık. Geçen yıl cüz bitirdik. Bu yıl ise Kur'an-ı Kerim'i yüzünden okumaya başladı. Kendisiyle gurur duyuyorum." ifadelerini kullandı.

Kazan, özel eğitimde öğretmenin öğrencisini çok iyi gözlemlemesi gerektiğini sözlerine ekledi.

Düzce'nin Kaynaşlı ilçesinde bir fabrikada işçi olarak çalışan ve çocukluğundan bu yana doğa ile iç içe olan Onur Demirel, doğal hayatı izlemek için kendisine yeni hobi oluşturdu. Ormanlık alanda gezerken bazı yaban hayvanlarının izlerine rastlayan Demirel, yaban hayvanlarının görüntüsünü de görmek için fotokapan aldı ve ormana kurdu. Yaklaşık 1 yıldır yüzlerce görüntü biriktiren Onur Demirel, ayıları, domuzları, çakalları ve tilkileri gördü.

Fotokapanlardaki görüntüleri sık sık kontrol eden Demirel, ekstra bir görüntü yakalayamadığını ancak ilerleyen zamanlarda doğada ilginç görüntüler yakalamayı hedeflediğini ifade ederek "Uzun süredir, doğa ile iç içe yaşamayı seven birisiyim. Doğada gezerken bazı yaban hayvanlarının izlerini görüyoruz. Doğada gezerken yaban hayvanlarının izlerini gördüğümde fotokapan alıp yaban hayatının doğal yaşamını izlemek istedim. Yaban hayvanlarının hareketlerini, davranışlarını, doğal yaşamını çok merak ettim. Çok ekstra bir durumla karşılaşmadım. İlerleyen zamanlarda inşallah, ekstra bir durumla karşılaşabiliriz. Aslında doğal yaşamın bu kadar sessiz olmadığını fark ettim. Tür olarak yaban hayvanlarının bulunduğum konumda hangi tür varsa onları görmeyi hedefledim. Ayıları, domuzları, tilki, çakal gördüm. Görüntüleri kendi arşivimde saklıyorum. Hatıra amaçlı bekletiyorum" dedi.

‘İnsanın doğaya verdiği zararı başka hiç kimse veremez'

Çocukluğunda vaşak türlerini gördüğünü ancak zaman içerisinde vaşak göremediğini söyleyen Demirel "Bulunduğumuz konumdaki doğada çocukluk yaşlarımda gezerken vaşak türlerini çok görürdük. Ama şuan doğada uzun süre dolaşmama rağmen vaşak türünü hiç görmedim. Nesli tükenmekte olan hayvanların listesinde diye biliyorum. İnsanın doğaya verdiği zararı başka hiç kimse veremez" ifadelerini kullandı. (İHA)

Fırat'ın bu hayalinden haberdar olan İlçe Emniyet Müdürlüğü ekipleri, gencin isteğini gerçeğe dönüştürmek için harekete geçti.

"Gönüllü polis" kimliği ve polis üniforması verilen Fırat, polis ağabeylerine zaman zaman mesai arkadaşlığı yapıyor.

Yaklaşık 5 yıldır belirli günlerde üniformasını giyerek trafik denetimlerine katılan Fırat, sürücüleri trafik kurallarına uymaları konusunda uyarıyor.

"O ilçemizin her şeyi"

Yığılca İlçe Emniyet Amiri Musa Kankal, Fırat'ın ilçede "gönüllü polis" olarak tanındığını söyledi.

Kankal, toplumda özel bireylerle ilgili farkındalık oluşturmak için Fırat ile düzenli faaliyetler yaptıklarını kaydetti.

Fırat'ın belirli zamanlarda kendileriyle olduğunu dile getiren Kankal, "O da gönüllü polis. O ilçemizin her şeyi. Sağ olsun her konuda bizlere yardımcı oluyor. Biz de ona kimlik verdik. Her zaman, her konuda bizim yanımızda." dedi.

Fırat Öztürk de polisleri ve polislik mesleğini çok sevdiğini belirterek, "Polis olmak istiyorum, başka hiçbir şey olmak istemiyorum. Komiserlerimi, polis amcaları seviyorum. Onlar benim canım. Sürücüleri 'Emniyet kemeri takın.' diye uyarıyorum. 'Hızlı gitmeyin, kaza yaparsınız.' diyorum. 'Kurallara uymazsanız acımam, ceza yazarım.' diyorum." ifadelerini kullandı.

Anne ve babasının iş yoğunluğunda Fırat'ın bakımına destek olan babaanne Fatma Öztürk, torununun polislerin yanına gidip gelerek mutlu olduğunu anlatarak, "'Polis olacağım.' diyor, başka bir şey demiyor." diye konuştu. (AA)

Dilber, uzun yıllar anneannesiyle Manav kültürünün dokuma örnekleri olan yaklaşık 200 yıllık peşkirler ve yağlıkları aslına uygun teknik ve desenlerle işlemeye başladı. Hünerlerini zamanla geliştirerek Anadolu'nun farklı bölgelerinden örnekleri de sanatına katan Dilber, 1994 yılında evlendikten sonra Düzce'ye yerleşti.
Dilber, eşinin de desteğiyle evlerinin bir bölümünü atölyeye dönüştürerek sanatını icra etmeye devam etti ve 2018 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığına müracaatı sonunda "Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcısı" ünvanını aldı.

"Rengarenk bir dünyanın içinde büyüdüm"

Dilber, yaptığı açıklamada, geleneksel işleme sanatının kendisine ailesinden miras kaldığını, geleneklerine bağlı geniş bir Manav ailesinde doğup büyüdüğünü söyledi.

İşlemeyle yaklaşık 40 yıl önce tanıştığını anlatan Dilber, "Çocukluğumda bizde çok meşhur dokuma üzerine işlenen peşkirler ve yağlıklar vardı. Her evde, kızların çeyizlerinde bolca bulunurdu. Kapı ve aynaları üzerlerine asılır, sünnet yatakları süslenirdi. Çok severdim, rengarenk bir dünyanın içinde büyüdüm." diye konuştu.
Çocuk yaşta başladığı işleme sanatının hayatı boyunca kendisine yol arkadaş olduğunu belirten Dilber, şöyle devam etti: "Anneannem rahmetli çok becerikli kadındı. İpek yetiştiriciliğinden halı dokumaya, iğne oyasından işlemeye kadar tam bir Osmanlı kadınıydı. En çok ondan öğrendim diyebilirim. Gençliğimde, çocuklarımı büyütürken kasnağım ve ipliklerim hep yanımda oldu. Zamanla gelişti, farklı hocalardan farklı teknikler öğrendim. Farklı bölgelerin örneklerini, dokumalarını hem işlemeye hem de arşiv yapmaya başladım. Zaman içinde hem aileden kalan hem de kendi çabalarımla toparlayıp arşivime kattığım hatırı sayılır bir dokuma ve desen arşivim oluştu."

"Bu sanatın 5. kuşak olarak bana kaldığı varsayılıyor"

Dilber, el tezgahında dokunmuş orijinal kumaşları aslına uygun şekilde işlemeye çalıştığına değinerek, sanatın, babaanne ve anneannelerinin annelerinden 5. kuşak olarak kendisine kaldığının varsayıldığını dile getirdi.

Yaklaşık 200 yıllık işlemelerinin bulunduğunu, bunlar ve diğer aile büyüklerinden aldığı desenlerle çalıştığını aktaran Dilber, "O yıllardan kalan peşkir, yağlık ve çevre dedikleri çok amaçlı kullanım için tekstil ürünleri var. Kendi dokudukları ketenlerin, ipeklerin üzerine işlenen peşkirler, hem çeyizlik hem havlu olarak kullanılıyormuş. Yağlıklar da yine aynı şekilde sofra, ayna örtüsü, gelinlerin çeyizi olarak kullanılmış. Bunun dışında omuza serilen ve sevgiliye verilen mendiller de var. Yani hepsi de çok amaçlı kullanılan işlevsel tekstil ürünleri. Yok olmaya yüz tutmuş, parça parça olmuş örnekleri de aslına uygun işleyip arşivliyorum." ifadelerini kullandı.
Dilber, Kocaeli ve çevresinde genelde keten ve pamuk kullanıldığını, Bursa ve Hatay'dan getirdiği ipekler ile Bolu ve Kastamonu yörelerine uygun dokuma örnekleriyle arşivini genişlettiğini kaydetti.

"Ulusal ve uluslararası birçok sergide eserlerim sergilendi"

Dilber, desenlerin genelde çiçek, yapraklar ve ağaçlardan oluştuğuna, bazılarında çadır figürleri ve mimari desenler ile cami ve türbe örneklerinin yer aldığını anlatarak, bu desenlerin dönemin sosyal ve kültürel durumunu anlatan bir kayıt olduğuna dikkati çekti.

İşleme sanatının sabır ve özveri istediğini dile getiren Dilber, konuşmasını şöyle tamamladı:

"En az birkaç haftadan birkaç aya kadar süren işlemelerimiz var. Bu, işlemenin ağırlığı, kumaşın dokusu ve ip sıklığına göre değişiyor. Kendi projelerim var. Bazen de koleksiyonerler beni buluyor. Onlarla çalıştığımız projeler oluyor. Birçok sergi, organizasyon ve fuara katıldım. Kültür ve Turizm Bakanlığının organizasyonları oldu. Ulusal ve uluslararası birçok sergide eserlerim sergilendi. Amacım bu desenlerin yok olmadan gelecek nesillere aktarılması. Şahsi olarak ben elimden geleni yapıyorum ama o kadar zengin bir desen hafızamız var ki büyük çapta araştırma yapılarak kayıt altına alınması gerekiyor." (AA)

Cumayeri Belediye Başkanı Koloğlu, AA muhabirine, farklı yaş gruplarından oluşan koro kurulduğunu, eğitmen ve kursiyerlerin çalışmalarında severek sahne aldığını söyledi.

İlçede yaşayan ev kadınlarının aktif olduğunu belirten Koloğlu, "Aralarında özel öğrencilerimiz de var. Onların sosyalleşmesi açısından da çok güzel oldu. Biz de belediye olarak gençlik merkezi binamızı yeniledik ve bu topluluğun fiziki mekanlarını iyileştirdik. Burada bir ateş yaktık, bu ateş inşallah devam edecek." diye konuştu.

- "Şarkı söylemek isteyen herkese kapımız açık"

Müzik eğitmeni Özdemir de koroda "ruhu genç" olanların yer aldığını kaydetti.
Koroya katılımla ilgili yaş sınırlarının olmadığını belirten Özdemir, "Bu grup halktan oluşuyor. 'Sesim güzel, şarkı söylemek istiyorum, müzikle uğraşmak istiyorum.' diyen herkese kapımız açık. Burada bize verilen imkanları sonuna kadar kullanmak istiyoruz. Buraya gelen misafirlerimize katkımız olsun istiyoruz." ifadelerini kullandı.

Özel gereksinimli kızı İlknur ile koroda yer alan 65 yaşındaki Meryem Korkmaz ise toplulukta bulunmaktan mutluluk duyduğunu dile getirerek, "Kızım için koroya katıldım. 65 yaşından sonra şarkı söylemeye başladım. Ortamımız çok güzel. Zamanımız çok güzel geçiyor." dedi.
İki çocuk annesi ev kadını Nurgül Kılıç, ilk başta yapmayacağı düşüncesiyle koroya çekinerek katıldığını, zaman zaman 5 yaşındaki çocuğu kucağında sahne aldığını ifade etti.

Ev kadını Arzu Özel de kızının "Anne sesin güzel, koroya katıl." demesiyle koroya dahil olduğunu belirterek, "Kızım da grupta gitar çalıyor. Şarkı söylemeyi seviyorum. Konserler verdik, çok beğenildi. Bu bizi çok mutlu etti." diye konuştu.

Deprem sırasında 17 yaşında olan ve tedavi sürecinin ardından eğitim hayatına yeniden başlayan Yeşilkaya, Sivas'ta üniversite öğrenimini sürdürüyor.

Düzce'de görev yapan UMKE hemşiresi Beşik ile Yeşilkaya arasında kurtarma çalışması sırasında kurulan bağ da sürüyor. İkili, yaşadıkları o zorlu günlerin ardından telefon ve görüntülü görüşmelerle irtibatlarını devam ettiriyor.

Beşik ile yaptığı görüntülü konuşma esnasında gazetecilere açıklamada bulunan Yeşilkaya, 90 saat enkaz altında kaldığını, ilk çıkarıldığında madenciler ve UMKE ekiplerini görünce ne olduğunu tam olarak anlayamadığını anlattı.

Kurtarılacağını pek düşünmediğini dile getiren Yeşilkaya, kendisini büyük bir özveriyle kurtaran ATT ve UMKE personeli, madenciler ve Düzce UMKE hemşiresi Beşik ile hala görüştüğünü söyledi.

- "İlk şoku atlattıktan sonra işimize odaklandık"

Beşik de yaşananların aradan geçen zamana rağmen hala ilk günkü gibi tazeliğini koruduğunu belirterek, "Hiç 3 yıl geçmemiş gibi, sanki daha yeni görevden gelmiş gibiyiz. Oraya gittiğimizde gördüğümüz manzara akıl alacak boyutta değildi. İlk şoku atlattıktan sonra tamamen işimize odaklandık." dedi.

9 Şubat sabahı kendilerine Adıyaman merkezdeki Bereket Apartmanı'nda bir enkaz görevi verildiğini kaydeden Beşik, "17 yaşındaki Gülsüm içerideydi. Daha önce çalışan ekip enkazı tehlikeli bularak çalışmayı bırakmıştı. Zonguldak TTK ekibi 'Biz buraya gireriz.' diyerek enkaza girdi ve bu sayede Gülsüm'e ilk müdahaleyi yapabildik." diye konuştu.

Kontrollerde Gülsüm'ün vücudunda yaralanma ya da sıkışma tespit edilmediğini bildiren Beşik, şunları kaydetti:

"Gülsüm'ü çekyat olarak tabir edilen bir kanepenin içinde bulduk. Tavan çöktükten sonra çekyat 'V' şeklini almıştı ve Gülsüm arada kalmıştı. Üzerindeki betonu kaldıramadığımız için koltuğun arka kısmından bisturiyle oyuk açarak, madencilerin yardımıyla çıkardık. Madencilerin desteği çok büyüktü."

UMKE'nin olay yerindeki çalışma prensiplerine de değinen Beşik, "Bizim için nefes alan bir canlının olduğu her yerde UMKE vardır. Gülsüm'ü bir yaralı gibi değil, kendi ailemizden biri gibi gördük. Onu enkazdan çıkardığımızda, kendi ailemden birini kurtarmış gibi hissettim." ifadelerini kullandı.

Beşik, ayrıca kurtarma sırasında yaşanan bir anıyı da paylaşarak, "Madencilerden biri Gülsüm'e iskender ısmarlayacağını söyledi. Gülsüm et yemediğini söyleyince biz de zeytinyağlı fasulye yapma sözü verdik. İnşallah bu sözü de en kısa zamanda yerine getireceğiz." dedi.