12 Kasım, Düzce depreminin olduğu, ciddi depremin yaşandığı gün. Hani, “Bir musibet bin nasihat evladır.” der büyükler.
MUSİBETTEN NASİHAT ÇIKARTAMADIK
12 KASIM’IN İDARE SAHİPLERİ DÜZCE’NİN ÖNÜNÜ AÇMADI
12 Kasım depremi bize çok büyük bir fırsat vermişti. Yani musibetten nasihat çıkaramadık. Düzce'nin şehir merkezini, Düzce'yi büyütemedik. O zaman Düzce'nin iradesine sahip olanlar, idaresine sahip olanlar bu memleketin önünü açmadılar. Ama birilerinin menfaatlerinde önlerini açtılar. Birilerinin egolarında önlerini açtılar.
Şimdi bir yerde sorumlu olmak, idareci olmak, irade sahibi olmak adama cenneti de yaşatır, cennete de gönderir, cehenneme de gönderir.
Eğer 12 Kasım'dan sonra Düzce'nin makus tarihini değiştirecek bir imar yapılanmasının içine girmeyenler, böyle bir dertle dertlenmeyenler cehennemin yakıcı ateşi olsun! Bu kadar basit bu iş.
Niye bu memleketin önünü açacak? Bu üç tane caddeye, beş tane yamyamın, Yahudi kılıklı adamların menfaatine hizmet eder şekilde hareket ettiniz de binlerce insanın hayatını değiştirecek, yeni gelecek neslin, yeni gelecek imkanların önünü açacak bir imar, bir yerleşik plan niye hazırlamadınız?
Düzce'yi çok iyi savunan, yöneten abiler var ya...
O abilerin egoları ve menfaatleri ve çıkarları doğrultusunda Düzce'yi bugünkü hale getirdiniz. Düzce'yi bugünkü getirmek isteyenleri o kadar sinirleniyoruz ki bu işe. Şu anda da yönetmek istiyorsunuz.
Oturun oturduğunuz yerde! Düzce'nin içine ettiniz!
Bugünkü trafik sıkışıklığının, bugünkü Düzce'nin içindeki boğuntunun sebebi 12 Kasım. Daha nezih şartlarda, daha “İnsanı Yaşat ki Devlet Yaşasın” Mantık da buradaydı zaten de idarede nasıl oldu, bilmiyorum.
DÜZCELİ’YE DEĞİL RANTA, MENFAATE HİZMET ETTİNİZ!
Ama şimdi herkes hiçbir şeyi kabul etmez. “Biz öyle yaptık, böyle yaptık, şöyle yaptık.” Sonuç: Kime hizmet ettiniz? Millete mi hizmet ettiniz? Düzceliye mi hizmet ettiniz? Ranta, menfaate mi ettiniz? Ranta, menfaate ettiniz. Sizin yatacak yeriniz yok!
BECEREMİYORSAN İSTİFA ET, MİLLETE ZULMETME!
Şimdi hani idareciler diyoruz ya, size iki tane idareciden örnek vereceğim.
İbrahim Ercan, Boğaziçi Belediye Başkanı. “Ayranı yok içmeye, faytonla gidiyor falana” böyle bir model. Kendini Düzce Belediye Başkanı gibi görüyor ama orada küçük bir belediyenin başkanı, beldenin başkanı. Sosyal dilenci. Herkesten bir şey istiyor.
Ya şimdi burada bir sorun var. Şehir içi araçlarında gidip gelmelerde sorun var. Şimdi belediyeler ulaştırmaları finanse ederler. Düzce Belediyesi yıllardır bunu taşıyor.
Efendim, 65 yaş üstü insanlar da ücretsiz bindiği için bu hattakiler zarar ediyor. Bunlara destek lazım, mazot parası lazım. İbrahim Ercan, “Ben bu parayı veremem.” Yok, İlhami Cebaloğlu'nu devreye koyuyor ve yok merkez ilçe başkanını getiriyor. Yok toplantılar yapılıyor.
İbrahim Ercan, beceremiyorsan istifa et! Kurtarmıyorsa kapatın o belediyeyi. Bu millete niye zulmediyorsunuz? Az personel al. Biraz az para harca. Yönetemiyorsunuz! Üçüncü döneminiz.
Düzce Belediyesi sizin oradaki insanların, o bölgede, belediye bölgesinde yaşayan insanların finansmanını yapmak zorunda değil. Zorunda değil derken, yasal olarak da mümkün değil. Ama kurulmadık sofra, anlatılmadık adam... Hani bir düğünde, bir bayramda... Boğaziçi Belediyesini kapatın ya! Beceremiyorsan da istifa et. Sen hacet makamındasın, çözüm makamındasın.
Yani belediyenin şu anda nüfusu da genişledi. Kabalak gibi birçok köyü de içine aldın. Gelir payın da arttı. “Bunu milletle paylaşmıyorsan bu geliri kimle paylaşıyorsun İbrahim Ercan?” derler adama.
ŞEHRÜL EMİN’İN BİLMİYORUM DEMEK GİBİ BİR ACZİYETİ OLAMAZ
Akçakoca'ya gidelim. Hani eskiden biz askerlik yaparken onbaşılar azaldığı zaman böyle yazı tura atışı olurdu. Onbaşı olmak isteyen var mı? İki kişi. Bir yazı, bir tura. Yazı mı, tura mı? Bildiysen onbaşı rütbesini takardın diye. Yoksa bir hükmün yok. Yani rütbe takacak bir adam değilsin.
Şimdi yazı tura onbaşısı gibi Alev Ünal Hanım Belediye başkan vekili oldu. Ama oldu da ne oldu?
Şimdi bizim WhatsApp ihbar hattımıza bugün bir konu geldi. Gelen konu ne? Bir yerin encümenden yıkım kararı var. Vatandaş yangına karşı bir hassasiyetlerini dile getirmişler. Arkadaşlar bunun haberini yaptılar.
Biz habercilik olarak konunun bütün muhataplarından bilgiyi alırız. Haber merkezimizden Yasin kardeşimiz, belediye başkanıyla ve bu konuyla muhatap olanlarla ilgili haberi iki boyutuyla, hem iddia makamı hem de cevap makamı olarak sordu, soruşturdu.
Belediyenin yetkilisini arıyoruz. “Başkanımız müsait değiller.” Nerede başkanınız? Niye müsait değil? Başkan bu konuya müsait olmayacak da hangi konuya müsait olacak? Memleketi ilgilendiren bir meselede belediye başkanı hangi konuda müsait olacak? Biz çay kahve içmeye gelmiyoruz evine. Başkanın makamına geyik muhabbetine de gitmiyoruz.
Neyse, bir şekilde ulaştılar başkana. “Bilmiyorum.” diyor Alev Hanım. “Bilmiyorum. Tam meseleye vakıf değilim.” E, encümen kararı alınmış ya. Ne biliyorsunuz? Siz oraya ne bilmeye geldiniz? Şehrül eminsiniz.
Şehrül emin bir yerde bir yıkım kararı var, bir sorun var. Bunu bilmemek gibi bir acziyet olabilir mi? Biliyorsanız “Bilmiyorum.” demek bir acziyet, çaresizlik. Bildiğiniz halde “Bilmiyorum.” demek başka bir acziyet, başka bir çaresizlik. Bunun başka bir adı var.
Şu memlekette, şu memlekette yaşadığımız coğrafyada itaat edenler mi, liyakatliler mi dediğiniz zaman maalesef itaat edenleri biz bir yerlere getiriyoruz. Liyakat edenleri liyakatlere getirmiyoruz.
Netice itibarıyla bunları getiren de muhafazakar, dindar, muhafazakâr demokrat camia.
Hani İslamiyet'i, Müslümanlığı, ibadeti... Adama telefon ediyorsunuz, “Ya, şu anda namazdaydım.” Bana ne senin namazından? Ben bunu bilmek zorunda mıyım? Ne anlatmaya çalışıyorsun insanlara?
Şimdi buradan baktığımızda, hani liyakat mi, itaat mi? Mekke fethedildiğinde Kabe'nin hizmetini gören bir Yahudi. O zaman Yahudi biri var. Peygamber Efendimize soruyorlar: “Ne yapalım?” O da diyor ki: “Liyakatli, ehliyetli, işi bilen kim? Yahudi. Ona verin anahtarı.Bir de bizim yanımızdan, bizden bir adam koyun ki öğrensin.”
ÖLÇÜNÜZ NEFSİNİZ Mİ, HIRSINIZ MI YOKSA HAZRETİ PEYGAMBER Mİ?
Şimdi ben muhafazakâr demokratlara, dindar, dini hassasiyetleri olan idarecilere sesleniyorum. Sizin ölçü aldığınız ölçü kim? Nefsiniz mi, hırsınız mı, menfaatiniz mi, Hazreti Peygamber mi? Bu yapılabilecek bir şey.
Ben burada iki tane belediye başkanının, iki tane belediye başkanının bu konuyla ilgili liyakat değerlerinde hakim ve haiz olmadıklarını düşündüm. Siz ne düşünüyorsunuz? Onu da siz bize söylersiniz, yorumlarda paylaşırız.
Bir de Kızılay'dan bahsedeceğim Cuma günü. Orada bir kendini bilmez, millete himmet dağıttığını zanneden, Kızılay'ın bütün görev ve sorumluluğunu, şahsiyetini, namusunu, şerefini, haysiyetini üzerine almış bir model var. Ondan bahsedeceğim cuma günü.
Bu arada inşallah Allah bize liyakatli, vizyonlu, dertli, sosyal demokrat ve sosyalizme göre hümanist, muhafazakarlara göre rıza-i ilahi çizgisinde olan idarecileri bize nasip etsin. Olmayanlara da hidayet nasip etsin.
Hoşça kalın, dostça kalın. Allah'a emanet olun.
